In 1983 werd ik met een ticket "enkele reis" op de trein van het leven gezet...

Niettegenstaande ik heel wat ontsporingen, vertragingen en stakingen heb doorworsteld,

ben ik dankzij mijn onmisbare medereizigers hier aangekomen...

en ik heb geleerd dat "samen zijn", samen lachen is;

dat "samen zijn" ook samen huilen is;

leven door dicht bij elkaar te zijn...

en "samen zijn" is sterker dan de sterkste storm

en gekleurder dan het grauwe om ons heen...