Eerst en vooral wil ik er op benadrukken dat dit slechts men voorlopige verhaal vrij kort verteld is...

het volledige en uigebreidere verhaal met details volgt dus nog binnenkort... 

eerst en vooral, ik had een enorme hechte band met men ouders, vroeger wel nog ietsje meer met men vader...
al vrij jong had ik iemand leren kennen, Kurt, maar die had zware problemen thuis, zijn vader was alcoholieker, dus meer moet ik niet zeggen zeker? da was daar meer ambras dan wa anders, tot op een keer zijn vader mij zelfs buitengesmeten had en zei dat ik er geen voet meer mocht binnenzetten, waarom dat weet ik nu nog niet... toen mijn vader dat hoorde mocht ik er zelfs niet meer gaan van hem, hij zei dat ik me zo niet moest laten behandelen, hetgeen natuurlijk te begrijpen is dat je als ouder het opneemt voor je kind... terwijl ik de dag nadien van zijn vader doodleuk terug zou binnenmogen alsof er niks gebeurd was... maar soit, probleem was dus dat we elkaar graag zagen en liefst zoveel mogelijk bij elkaar wilden zijn, je kent dat wel hé "verliefdheid", zeker van die nog onervaren puberse liefde als je dat al zo kan noemen... lol
om een lang verhaal kort te maken, is het dus uiteindelijk uitgedraaid dat ik met Kurt gaan samenwonen ben toen ik nog geen 17 jaar was! met toestemming van mijn ouders natuurlijk... want ik was nog minderjarig... in het begin ging dat natuurlijk allemaal goed, zoals dat met alles zo is int begin hé... toen ik 18 werd vroeg Kurt me zelfs ten huwelijk en ben dus ook al kort nadat ik school beëindigt had met hem getrouwd... achteraf bekeken allemaal wat te vroeg en te snel natuurlijk, maar ja... na verloop van tijd kregen we om de onnozelste dingen woorden, eerst zo één keer in de week ruzie, maar telkens meer en meer tot op den duur het alle dagen ambras was en ik zelfs slagen kreeg... Kurt was ook enorm jaloers op de hechte band die ik met mijn ouders had, want hij had zelfs gebroken met zijn familie... ik weet niet of dat er voor iets tussen zat, maar af en toe verweet hij me dat toch in zijn woede... nu moet je weten dat mijn vader al van zijn 21 jaar een hartziekte had, zijn hartspier die uitzette... mijn vader was ergens op dat vlak ook wel nog zo'n beetje van de oude stempel en zei me altijd trouwen is houwen... maar hij wist natuurlijk niet wat er ondertussen allemaal gebeurde... jarenlang heb ik het dus verzwegen en proberen te verbergen omdat ik wist dat men vader niet teveel stress aankon met zen hart, want dat deed hem echt geen goed... tot uiteindelijk het zo erg wordt dat je op den duur niet meer kan zwijgen natuurlijk... zo heb ik toen enkele keren tijdens een ruzie gedreigd men auto in te stappen en het men ouders te gaan vertellen, maar Kurt sloot me zelfs op dan... op een keer was het me toch uiteindelijk gelukt buiten te raken en ik ben naar men ouders gereden... ik heb verteld wat er gaande was, waarop men vader de auto insprong en naar Kurt reed, hij heeft hem toen ook es vastgehad da kan je je wel voorstellen... nu moet je ook weten dat mijn vader op 16 december 2004 een hartstilstand gedaan heeft en sindsdien in coma ligt, de laatste dagen vlak voor hij het voorgehad heeft vertelde ik hem gewoonweg alles wat er thuis gebeurde, ik blijf me tot de dag van vandaag nog steeds afvragen of dat er mee tussen zat dat hij die hartstilstand toen gekregen heeft, deels wel waarschijnlijk, want ik wist dat hij er zich natuurlijk serieus in opjaagde... maar ik kon gewoon niet meer blijven zwijgen, ik was op en kon gewoonweg niet meer, er moest iets gebeuren en ik besefte stilaan dat ik met Kurt niet verderkon, dat het nooit meer zou beteren... in totaal ben ik dus zes jaar met hem samengeweest, waarvan vier jaar getrouwd

nu had men vader zelf ook wel problemen met nieuwe geburen die men ouders echt het bloed vanonder de nagels haalden waardoor hij al genoeg stress had en slapeloze nachten... om het zacht uit te drukken echt krapul van tergste soort ze, en men moeder is er ook vast van overtuigd dat zij 90 procent schuld hebben aan zen hartstilstand... maar toch voelde ik me natuurlijk ook ontzettend schuldig dat ik hem daar ook nog eens mee belast had die laatste dagen... ik had van int begin al gezegd tegen men moeder dat als pake er niet meer zou doorkomen dat ik ging scheiden van Kurt en zogezegd zogedaan dus... in april 2005 ben ik voorgoed bij hem weggegaan en heb ik de scheiding ingezet... gelukkig is toen alles nog redelijk vlot verlopen daarmee... de hele inboedel hadden mijn ouders en grootouders destijds volledig gefinancierd en gelukkig stond dat vastgelegd bij de notaris, dus daar moest ik me al geen zorgen over maken...
ik ben toen terug gaan intrekken bij men moeder...
tien maand lang bezochten we men vader dagelijks van 14u tot savonds 20u soms zelfs 21u als we eens langer mochten blijven... vanalles geprobeerd om hem erdoor te krijgen, gepraat, muziek opgezet, vanalles... zelfs gaan wandelen buiten in een rolstoel met hem... maar dat houd je natuurlijk ook niet vol en op de duur verlies je natuurlijk alle hoop... het verlies van men vader heeft me ook een serieuze klap gegeven en ik was nooit meer dezelfde dan ervoor... men vader was alles voor me en ik had een band met hem zoals je niet veel vindt... toen ben ik wel nog dichter naar men moeder gaan toegroeien en kreeg ik met haar dezelfde hechte band als ik met men vader had, misschien zelfs nog hechter, we waren echte vriendinnen en vertelden elkaar alles, ik vond na verloop van tijd ook een nieuwe job die ik heel graag deed en ging zelfs danslessen volgen in de hoop er professioneel mee verder te kunnen gaan later... want muziek is men leven, zingen en dansen :)
 
ook ging ik die periode wekelijks dansen in de witte hoeve in St Lievens Esse op de box naast de dj, ze hadden me eens met een vriend zien dansen en vonden dat ik zo goed kon dansen dat ze vroegen of ik dat wou doen om er ambiance in te brengen, want wij trokken het volk zogezegd mee zeiden ze ...
dat heb ik dus ook bijna een jaar gedaan... op 21 oktober 2006 kwam ik daar jammer genoeg dan ook een oude bekende tegen... Andy, een oude schoolkameraad die eigenlijk op school al een boontje voor me had, maar ik was toen samen met Kurt...
in het begin leek het met Andy een echt sprookje, nu is dat met alle relaties rozengeur en maneschijn int begin, maar dit was echt speciaal... die was zo romantisch en deed vanalles voor me... ik dacht dat ik eindelijk iemand gevonden had die me echt graag zag...
jammer genoeg maakte ik weer dezelfde fout, veel te vlug gaan samenwonen op zijn vraag en na een jaar kochten we zelfs een huis... en ja, nadat je een tijdje met iemand samenwoont vallen ze zowiezo door de mand en leer je ze jammer genoeg echt kennen hé... Andy was dan weer jaloers omdat ik zo'n goeie job had en veel meer verdiende dan hem... zo seksistisch, maar daar kon hij dus niet goed mee om dat ik zoveel meer verdiende... en na verloop van tijd leerde ik ook Andy zijn ware ik kennen... zo had hij me int begin wel verteld dat hij vroeger een gokverslaving gehad had, maar daar was hij zogezegd volledig vanaf... niet dus... na een tijd stelde hij me op een avond voor de keus... of ik moest mee gaan gokken met hem of het was gedaan zei hij... en zo was Andy nu altijd, al snel merkte ik dat hij een echt kind was op dat vlak, als hij iets in zen hoofd kreeg wat hij wou of wilde doen moest dat altijd onmiddelijk gebeuren... of het zat er op ... als je altijd maar ja knikte en zijn goesting deed of gaf had je met die jongen geen enkel probleem, maar o wee als dat eens niet kon... we hadden nu eenmaal een serieuze hypotheek af te betalen en hij wou niet beseffen dat hij niet alles kon hebben in het leven... hij moest en zou altijd zijn zin hebben,... en ja, ook van hem kreeg ik op den duur slagen als ik hem eens tegensprak... nog erger dan van Kurt destijds zelfs...
 
die kerel heeft men leven eigenlijk helemaal kapot gemaakt... zo begon hij me te controleren op men werk met me hoe langer, hoe meer te bellen op men vaste lijn daar... zo zorgde hij er opt laatste zelfs dikwijls voor dat ik te laat kwam op men werk... tot ik uiteindelijk na twee jaar mijn ontslag kreeg, terwijl ik drie maand ervoor zelfs nog een dikke vette promotie gekregen had... men baas en collegas waren altijd enorm tevreden geweest over men werk, maar die laatste twee, drie maand, zagen ze ook dat er dingen gebeurden die nie klopten, zo kwam ik de ene week met een blauw oog werken, om de volgende week te moeten afbellen omdat ik zogezegd per ongeluk in men vinger had gesneden... men baas heeft me zelfs eens naar de bureau geroepen en zei me dat iedereen, men collegas dus, zich zorgen maakten om me en vroeg of ik thuis slagen kreeg... hij zei dat ze allemaal zagen dat het niet goed met me ging... ik wist niet waar kruipen van schaamte natuurlijk, want met zoiets wil je nu eenmaal niet te koop lopen en ik ontkende alles... de domste fout die ik kon maken toen wellicht, maar ik wist niet waarin of waaruit en ik besefte dat ik samen met die smeerlap een huis gekocht had en dat de kans groot zou zijn dat ik er schulden zou aan overhouden als ik van hem zou weggaan... uiteindelijk kreeg ik dus men ontslag omdat men werk er teveel onder leed... een maand nadien sloeg die smeerlap me het ziekenhuis in! ik had een gebroken oogkas, gebroken neus en zware hersenschudding! ik besefte hoe langer hoe meer dat ik bij hem weg moest, dat ik een oplossing moest vinden, want dat men leven letterlijk in gevaar was bij zo'n geschifte zot...
 
als klap op de vuurpijl ontdekte ik zelfs dat da krapuul advertenties op internet geplaatst had dat hij bi was en mannen zocht om te daten, en dat al van toen we nog maar drie maand samen waren!!!!...
er zijn geen woorden voor wat ik allemaal meegemaakt heb... ik heb bijna alles van wat ik met Kurt meegemaakt heb verdrongen, waardoor ik er niet echt veel meer van weet op de belangrijkste dingen na, maar ik had het toen dus nog slechter getroffen... nu was ik bij een nog veel grotere smeerlap terecht gekomen... uiteindelijk heb ik al men moed bijeen geraapt en begon ik stiekem achter zen rug een huisje te huur te zoeken op internet... al was dat allesbehalve makkelijk, want hij controleerde alles, zelfs men gsm... ik moest het dus echt heel slim zien te spelen om bij hem weg te raken en alles achter zen rug te regelen... ik probeerde me dan ook de laatste maanden zo kalm mogelijk te houden en zoveel mogelijk ja en nee te knikken zoals het hem uitkwam... tot natuurlijk na verloop van tijd hij toch weer begon me verder te mishandelen... we hadden daar ook 2 honden en poezen en zoals je kan zien op men profiel bij men foto's ik ben nu eenmaal een grote dierenvriend al was er 1 hond en twee poezen zijn keuze en beslissing geweest, maar soit, ... mijn bedoeling was dus oorspronkelijk om een huisje te huur te vinden waar huisdieren welkom waren, maar jammer genoeg is dat de dag van vandaag allesbehalve evident en zeker als je werkloos bent! en honden zijn zeker met moeite ergens welkom, ...
 
om het kort te houden, opt laatste begon hij me weer alsmaar erger te mishandelen, zo kneep hij me soms zelfs de keel toe dat het echt al zwart voor men ogen werd... tot hij ook nog eens begon te dreigen om men neus nog eens te breken... ik ben zelfs geopereerd moeten worden aan men oogkas, gelukkig ben ik toevallig op een goeie specialist gevallen die het met een speciale techniek onder het ooglid door geopereerd heeft, want ieder ander arts zou gewoon gesneden hebben zei hij me zelf en dan zou ik voor de rest van men leven met een litteken rondgelopen hebben in men gezicht...
ik herinner me nog dat hij me opt laatste zelf letterlijk en figuurlijk had buitengesmeten... wat hij ook vaak deed was zelfs men handtas afnemen en men pasport en sleutels en bankkaart afnemen...
maar dit keer heb ik nog vlug men handtas en sleutels kunnen nemen, ben de auto ingestapt en bij een vriendin gereden... die me toen enkele weken opgevangen heeft totdat ik een huisje gevonden had... bij men moeder kon ik niet meer terecht omdat die al een jaar een nieuwe vriend had die bij haar inwoonde en tis nu niet dat ze een groot huis heeft, dus ik wou hun niet storen in hun privacy... dat begreep ik ook wel... vanalles heeft hij nog geprobeerd... zelfs nog gedreigd om de dieren los te laten lopen op straat en al... dag en nacht belde en smste hij me zelfs nonstop dat ik zelfs niet kon slapen, om zot van te worden gewoon... heb dus zelfs uiteindelijk klacht moeten neerleggen tegen hem voor stalking... ook werkte hij aan ministerie van financiën in Brussel en had hij me al van int begin dat we samenwoonden gezegd dat we dat op stadhuis moesten laten vastleggen dat we wettelijk samenwonend waren... hij zei dat dat zogezegd dan voordeliger zou zijn voor de belastingen dat dat gelijk staat alsolf je getrouwd bent...
 
meneer wist blijkbaar maar al te goed van int begin al waarom hij dat persé wou... toen het uiteindelijk tot hem doordrong dat ik voorgoed van hem wegging stuurde hij dus een advocaat op men dak en eiste hij de helft van men hele inboedel op! omdat we wettelijk samenwonend waren had hij dat recht blijkbaar! gelukkig hadden men moeder en ik nog alle bewijzen van aankopen van vroeger en kon hij dus geen kant uit! daar had hij echter niet op gerekend blijkbaar...
maar men grootste vrees werd waarheid, meer dan een jaar heeft het huis te koop gestaan... totdat de advocaten en notaris en de bank het uiteindelijk hebben laten gaan voor 180000 euro, terwijl wij er zelf 220000 euro voor hadden betaald... komt nog eens bij dat ik toch een huis gevonden had te huur, en als werkzoekende alleenstaande onmodelijk gedurende dat jaar én men huishuur én de helft van onze hypotheek kon betalen natuurlijk, dus komen er ook nog eens vet interesten bij van gedurende dat jaar dat de hypotheek niet betaald geweest is plus extra kosten omdat we maar 1 jaar in dat huis gewoond hadden en dus binnen de drie jaar al terug verkochten! eindafrekening nu onlangs in de bus gehad met een totaalschuld van maar liefs 67000 euro!!!... zogezegd elk de helft, maar heb ik al vernomen van mijn advocaat dat zelfs al zou ik ooit de middelen hebben en mijn deel kunnen betalen en meneer betaald geen euro, dan nog blijf ik mede verantwoordelijk voor de andere helft!...
 
mooie vooruitzichten dus voor mij en men zoontje...
dat was dus oktober 2008 dat ik bij hem weggegaan ben...
ik heb daarna dus 10 maand nog in Geraardsbergen gewoond... op die tien maand tijd zijn mijn banden van mijn auto drie keer volledig platgestoken geweest, zijspiegel stukgeslagen, laatste keer is de politie zelfs geweest, maar je kent dat hé... wat doen die eraan, je hebt tenslotte toch geen bewijzen... waardoor ik natuurlijk uiteindelijk daar ook terug weggegaan ben...